Hayatımın en güzel senesi lise son idi. Aslında herkes dışlıyordu, neredeyse 70 gün devamsızlığım vardı (Yarısını sildiler, sınavlara topluca giriyordum) ve özellikle hocalar attırmak istiyordu ama o sene hiç izlemediğim kadar film izledim, istediğimi yiyip içtim, istediğim kadar uyudum, ki hocalar artık uyandırmıyordu bile ve inanın hemen hemen hiç ders çalışmadım, bu sayede kafam da meşgul olmuyordu. Bir şekilde YTÜ EHM kazandım ama benden ilk 100 bekleniyordu bu son seneye kadar. Zaten o günden sonra daha da ders çalışmadım, ki bu sebeple 11 senede bitti. O zamanlar bu tarz bir telefonum vardı, film atar atar izlerdim. Özlüyorum.