Bugün bu satırları yazarken içimde buruk bir vedanın ağırlığı var. Yıllardır sizlerle paylaştığım her an, hararetle tartıştığımız her konu ve birlikte attığımız her kahkaha hayatımın en renkli parçası oldu. Burası benim için bir platformdan öte; gerçek bir yuva ve kaçış noktasıydı. Fakat artık gitme vakti geldi. Hayatın getirdiği koşullar ve zamanın yorgunluğu beni buradan uzaklaştırıyor. Burayı her hatırladığımda o eski sıcaklığı hissedeceğim ama artık yeni entryler girmeyeceğim. Bana kattığınız, öğrettiğiniz ve hissettirdiğiniz her şey için hepinize sonsuz teşekkürler. Parmaklarım klavyeden zor ayrılsa da bazen durup geride bırakmayı bilmek gerekiyor. Belki bir gün yollarımız yine kesişir, aynı satırlarda buluşuruz. O zamana kadar hoşça kalın. muços grasyas..