Herkesi mutlu etmeye çalışmak çok yorucu. Neden yapıyorum, onu da bilmiyorum. İçimdeki “Herkes beni sevmeli.” duygusunu bastıramıyorum. Ama yalakalık yapmayı da asla sevmem ki. Benim sevdiğim kişiler de beni sevsin istiyorum. Onları zorlamak değil de beyinlerini yıkıyormuşum gibi hissediyorum. Bu bencillik mi, ince düşünmek mi, enayilik mi, bilemiyorum. Bu durumu başka yaşayan varmıdır mı acaba
| Etkileşim | Adet | Ağırlık | Puan |
|---|---|---|---|
| Şuku | 4 | ×32 | 128 |
| Yanıt | 2 | ×55 | 110 |
| KızıştırmaEn ağır sinyal. Kişi başına bir tane, geri alınmaz, yalnız ilk 24 saatte verilebilir. | 0 | ×165 | 0 |
| ÇekişmeAynı yazı hem şuku hem çügü almış — ortalık bölünmüş. Şuku sayısını geçemez, sırf çügü yiyen yazı puan almaz. | 0 | ×21 | 0 |
| BaşlıkBaşlık seçilen yazı ödül alır. Fazlası puan getirmez. | 1 | ×14 | 14 |
| GörselYalnız bir başlıkla birlikte sayılır. | 0 | ×48 | 0 |
| Uzun yazı280 karakteri geçen yazı bir kez ödül alır. Daha da uzatmak fazladan puan getirmez. | 1 | ×26 | 26 |
| Ham toplam | 278 | ||
| Zamanla sönen | −60 | ||
Her etkileşim kendi zamanından itibaren sönüyor, bu yüzden ham toplam ile şu an yanan birbirini tutmaz. Ömür boyu köz ise sönmüyor.