Herkesi mutlu etmeye çalışmak çok yorucu. Neden yapıyorum, onu da bilmiyorum. İçimdeki “Herkes beni sevmeli.” duygusunu bastıramıyorum. Ama yalakalık yapmayı da asla sevmem ki. Benim sevdiğim kişiler de beni sevsin istiyorum. Onları zorlamak değil de beyinlerini yıkıyormuşum gibi hissediyorum. Bu bencillik mi, ince düşünmek mi, enayilik mi, bilemiyorum. Bu durumu başka yaşayan varmıdır mı acaba
